Power Supply


นาย สราวุฒิ เชื้อกสิกรรม


วิธีคำนวณจำนวนวัตต์และการเลือก PSU
มาว่ากันถึงเรื่องการคำนวณวัตต์ให้กับ PSU กันครับ
โดยปกติจะมีบอกอยู่ว่า 80Plus หรือ 80 + Bronze, Gold, Platinum ก็แล้วแต่เกรดความนิ่งของกระแสไฟฟ้า
ราคาก็ต่างกันเยอะครับ


80 Plus คือการจ่ายกระแสไฟฟ้ามีความเสถียรอยู่ที่ 80 % ของจำนวนวัตต์ทั้งหมด
1500 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 1200 Watt
1300 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 1040 Watt
1200 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 960 Watt
1000 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 800 Watt
850 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 680 Watt
800 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 640 Watt
750 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 600 Watt
700 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 560 Watt
650 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 520 Watt
600 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 480 Watt
550 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 440 Watt
500 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 400 Watt
450 Watt คือที่ 80% = ใช้ได้ 360 Watt

เอาจำนวนวัตต์ของอุปกรณ์ทั้งหมดมารวมกัน และคิดเผื่อจำนวนวัตต์ไว้อย่างน้อย 20-30 % กัน Overload

เช่น ใช้การ์ดจอ GTX TITAN กินกระแสไฟอยู่ที่ 250 วัตต์ ถ้าตอนบูตเผลอ ๆ อาจจะเพิ่มขึ้นมากกว่าที่ระบุไว้นะครับ นี่ใช้แบบปกติไม่ได้ overclock

CPU ดูจาก Intel ARK จะมีระบุว่ารุ่นไหนใช้ไฟกี่วัตต์
เช่น Intel Xeon X5690 ใช้ไฟ 130 วัตต์ นี่ใช้แบบปกติไม่ได้ overclock

MB + HDD + SSD+DVD+ PCI อื่นๆ + Fans Case

HDD จะมีบอกจำนวน Amp มาให้เราก็แปลงเป็นหน่วยวัตต์ได้ดังนี้ครับ
ดูตัวอย่างในรูปประกอบนะครับ

เอา 12 vdc คูณ 0.42 Amp = 12x0.42= 5 watt
เอา 5 vdc คูณ 0.46 Amp =5x0.47=2.35 watt

โดยรวมแล้ว HDD ตัวนี้ใช้ไฟ 7.35 watt ครับ

========================

วิธีแปลงหน่วย PSU บางยี่ห้ออาจจะบอกแต่ Amp แต่ไม่บอกวัตต์เราสามารถคำนวณเองได้ง่ายๆ เลยครับ

ดูจากในรูปด้านล่างนะครับ

12 V คูณ 108.3 A= 1299.6 watt

========================

เว็บคำนวณวัตต์
http://www.enermax.outervision.com/index.jsp

หัวต่อแหล่งจ่ายไฟ(Power Supply)
มาตรฐานของพาวเวอร์ซัพพลาย
พาวเวอร์ซัพพลายของพีซีมีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกันหลายแบบ ซึ่งรูปร่างหน้าตาที่แตกต่างกันนี้มันมาจากเรื่องของมาตรฐานนั่นเอง นอกจากความต่างกันเรื่องขนาดและแบบของปลั๊กแล้ว ความต่างศักย์ที่จ่ายออกมายังต่างกันอีกด้วย ดังต่อไปนี้
มาตรฐาน AT
พาวเวอร์ซัพพลายแบบ AT ใช้กับเคสและเมนบอร์ดแบบ AT พาวเวอร์ซัพพลายแบบนี้จะจ่ายไฟด้วยความต่างศักย์สี่ค่าคือ +5V, +12V, -5V และ 12V และใช้หัวต่อแบบ 12 ขา ซึ่งส่วนใหญ่แล้วแบ่งออกเป็น 6 ขา 2 ชุด ปัญหาก็คือ หัวต่อ 6 ขาทั้งสองชุดนี้สามารถเสียบเข้าไปในด้านใดก็ได้ของหัวต่อ 12 ขาบนเมนบอร์ด เพื่อป้องกันการผิดพลาด เราต้องจำให้ขึ้นใจว่าต้องติดตั้งหัวต่อแบบนี้โดยจัดวางในลักษณะให้สายสีดำอยู่ตรงกลางของหัวต่อแต่พาวเวอร์ซัพพลายแบบ AT นั้นตกยุคไปได้หลายปีแล้ว

AT
- มักจะใช้กับเครื่องรุ่นเก่า ขนาดจะเล็กกว่า ATX
- บางเครื่องปุ่มสวิตย์เปิดปิด จะค้างแสดงคุณสมบัติเปิด-ปิด
- หลังจากปิดเครื่องจากคำสั่งในโปรแกรมแล้วต้องกดปุ่มปิดอีกครั้งที่หน้า Case ด้วย
  มาตรฐาน ATX
พาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX จะใช้กับเคสและเมนบอร์ดแบบ ATX โดยเหล่งจ่ายไฟมาตรฐาน ATX นี้เป็นมาตรฐานที่มีบทบาทมากที่สุดในเวลานี้แม้ว่าจะมีการเปิดตัวมาตรฐานของ BTX ออกมานานแล้วก็ตาม แต่มาตรฐานของ ATX นั้นก็ยังคงอยู่และมีการพัฒนาต่อเนื่องมาอีกหลายเวอร์ชัน และเราก็ยังสามารถนำพาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX ไปใส่ในเคสแบบ BTX ได้ รวมไปถืงเมนบอร์ดแบบ ATX ก็สามารถนำไปติดตั้งในเคสที่เป็น BTX ได้เช่นกัน เพราะทางผู้ผลิตเคสได้ทำช่องสำหรับยึดตำแหน่งของพาวเวอร์ซัพพลายกับเมนบอร์ดแบบ ATX เอาไว้ด้วย
สำหรับพาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX ก็จะมีหลายรูปแบบที่เราจะกล่าวถึงต่อไป สำหรับความแตกต่างประการหลักสามประการระหว่างพาวเวอร์ซัพพลายแบบ AT และ ATX คือ มีสายไฟฟ้า +3.3V เพิ่มเติมอีกหนึ่งสาย, พาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX ในเวอร์ชันแรกๆ ใช้หัวต่อแบบ 20 ขา และพาวเวอร์ซัพพลายแบบนี้มีสายสำหรับเปิดปิด อันทำให้สามารถปิดพาวเวอร์ซัพพลายด้วยซอฟต์แวร์ได้ พาวเวอร์ซัพพลายของ ATX มีขนาดกว้าง, สูง, ลึกเท่ากับ 5.90 นิ้ว x 3.38 นิ้ว x 5.51 นิ้ว (150 มิลลิเมตร x 86 มิลลิเมตร x 140 มิลลิเมตร
คอนเน็คเตอร์หลักของพาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX และคอนเน็คเตอร์พาวเวอร์บนเมนบอร์ด ATX
มาตรฐาน ATX12V v1.x
เนื่องจากซีพียูสมัยใหม่ต้องการพลังงานมากขึ้น จึงได้มีการเพิ่มหัวต่อให้กับพาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX กล่าวคือ หัวต่อ 12V แบบสี่ขาและหัวต่อเสริม +3.3V และ +5V หกขา โดยหัวต่อแบบหกขานี้แต่เดิมมีใช้กันอยู่ในเมนบอร์ด Pentium 4 รุ่นแรก (เมนบอร์ดที่ใช้ซ็อกเก็ต 423) เราใช้พาวเวอร์ซัพพลายแบบนี้กับเมนบอร์ด ATX12V v1.x โดยมีขนาดทางกายภาพเหมือนกับพาวเวอร์ซัพพลายแบบ ATX นอกจากที่กล่าวมาแล้ว ATX12V v1.3 ยังได้มีการนำหัวต่อ Serial ATA ซึ่งมี 15 ขาเข้ามาใช้
มาตรฐาน ATX12V v2.x
ATX12V รุ่นใหม่นี้เปลี่ยนหัวต่อจ่ายไฟให้กับเมนบอร์ดจาก 20 ขาเป็น 24 ขา และยังยกเลิกหัวต่อเสริม 6 ขาเนื่องจากไม่มีการใช้งานอีกต่อไป รวมทั้งปรับการใช้งานหัวต่อจ่ายไฟ Serial ATA อย่างไรก็ดี มีเมนบอร์ดATX12V v2.x บางรุ่นที่ยังคงเปิดโอกาสให้เราใช้กับพาวเวอร์ซัพพลาย 20 ขาดังเช่นพาวเวอร์ซัพพลาย ATX12V v1.x นอกจากนี้ เรายังสามารถใช้พาวเวอร์ซัพพลาย ATX12V v2.x กับเมนบอร์ด ATX12V v1.x โดยผ่านทางตัวแปลง ขนาดทางกายภาพของ ATX12V v2.X เหมือนกันกับพาวเวอร์ซัพพลาย ATX ดั้งเดิมและยังคงรักษาหัวต่อ 12V 4 ขาเพิ่มเติมที่เริ่มนำมาใช้ใน ATX12V v1.x
ATX
- มักจะใช้กับเครื่องรุ่นใหม่ ๆ
- ปุ่มสวิตย์เปิดปิดจะไม่ค้าง ( กดกี่ครั้งก็ไม่รู้ว่ากดไปหรือยังคือปุ่มจะเด้งกลับ )
- ปิดเครื่องจากคำสั่งในโปรแกรมเท่านั้น
ไม่ต้องกดปุ่มปิดที่หน้า Case อีก (จะกดปุ่มสวิตย์เฉพาะตอนเปิดเครื่องเท่านั้น )

มาตรฐานแบบอื่นๆ
EPS12V: SSI (Server System Infrastructure) เป็นผู้กำหนดรูปทรงนี้สำหรับพาวเวอร์ซัพพลายเซิร์ฟเวอร์ระดับล่าง พาวเวอร์ซัพพลายแบบนี้ใช้หัวต่อบนเมนบอร์ดแบบเดียวกับ ATX12V v2.x และมีหัวต่อ 12V 8 ขาแบบใหม่ EPS12V ยังคงมีขนาดเหมือนกับมาตรฐาน ATX ดั้งเดิม และใช้กับเมนบอร์ดแบบ EPS12V เนื่องจากพาวเวอร์ซัพพลายแบบนี้มีหัวต่อเพิ่มขึ้นมาเพียงอันเดียว ผู้ผลิตพาวเวอร์ซัพพลายหลายรายจึงผลิตรุ่นที่เป็นทั้ง ATX12V v2.x และ EPS12V ในเวลาเดียวกัน

 PSU ทุกวันนี้ก็มีกันทั้งรุ่นที่ถอดสายได้ (จะนิยมเรียกว่า PSU แบบถอดสายได้ว่า "Modulars" ) และถอดสายไม่ได้ในรุ่นที่ต้นทุนไม่สูง มีหัว Connectors สีแตกต่างกันออกไป แต่หลักๆจะมี Connector มาให้เหมือนๆกัน
ได้แก่ ATX 24PIN , 4+4 หรือ 8Pin , 6PIN PCIe ,6+2PIN PCIe , 8 PIN PCIe , SATA , Molex และ FDD เป็นต้น











อย่างที่เกริ่นไว้ตอนต้น หลักๆระบบจะใช้สายไฟแค่ 3 สีนี้เท่านั้น ได้แก่ 3.3V 5V และ 12V ที่เป็นสายสี ส้ม แดง และเหลือง

ซึ่งทาง Plug Load Solution ได้กำหนดค่า Error ในการจ่ายไฟของแต่ละแรงดันไว้ตามตารางด้านบนครับ
ATX Connector
ATX Main Connector (24PIN)
 แผนผังการจัดวางของสายแต่ละเส้น โดยจะมีเป็นสาย สีเขียว สีน้ำเงิน เทา น้ำตาล และ ม่วง เพิ่มเข้ามาสำหรับใช้งานเฉพาะจุด และเพื่อการตรวจเช็คของระบบ

CPU Power Connector
 12V สำหรับจ่ายไฟเลี้ยงให้กับ CPU โดยจะมีหลายรูปแบบมาให้ด้วยกัน ตามขนาดการจ่ายไฟของเพาเวอร์ซัพพลายรุ่นนั้นๆ
ในรุ่นเล็กๆ จะมีเป็น 4Pin มาให้เส้นเดียวสำหรับหน่วยประมวลผลที่ไม่กินไฟมากนัก และระดับกลางก็จะเป็น 4+4 หรือ 8 Pin มาให้
ส่วนรุ่นใหญ่ๆ เกิน 1000W ขึ้นไปจะมีเป็น 4+4 หรือ 8Pin มาให้มากกว่า 1 หัว
ซึ่งสายสีเหลืองเป็นไฟ 12V
และสายสีดำเป็น Com หรือ Ground นั่นเองครับ
PCI-e Power Connector
   สาย PCI-E จะมี 3 รูปแบบ ได้แก่ 6PIN 6+2PIN และ 8Pin
สำหรับจ่ายไฟเลี้ยงให้กับกราฟฟิกส์การ์ด ซึ่งแต่ละรุ่นก็จะมีมาให้ในจำนวนที่ต่างกัน ตามขนาดการจ่ายไฟ และรูปแบบการจ่ายไฟ 12V
แผนผังของหัว 8PIN PCIe หลักๆจะเน้นใช้เป็นไฟ 12V
และเพิ่ม Ground มาอีก 2 เส้นเพราะจะใช้กระแสไฟมากกว่า 6PIN
ซึ่งจะขึ้นอยู่กับอัตราการกินไฟของกราฟฟิกส์การ์ดด้วย
SATA Power Connector
หัว SATA จะซับซ้อนมากกว่าหัวอื่นๆ ใช้ทั้งไฟ 12V 5V และ 3.3V เพื่อจ่ายไฟไปยังฮาร์ดดิสก์ และ SSD รวมไปถึงอุปกรณ์ต่อพ่วงที่ใช้เป็นหัวแบบนี้
PIN ของหัว SATA จะละเอียดมาก12V 5V 3.3V จำนวน 3 PINสลับกันกับ COM หรือ Ground
PATA Power Connector
 หัว Molex หรือบางคนจะเรียกว่า PATA ซึ่งย่อมาจาก Parallel Advanced Technology Attachmentจะนิยมใช้กับ Harddisk รุ่นเก่า และอุปกรณ์บางชิ้นในปัจจุบัน จะมีไฟ 12V กับ 5V มาให้อย่างละเส้น
จะมีไฟ 12V กับ 5V มาให้อย่างละเส้น



ติดตั้งแหล่งจ่ายไฟ (Power Supply) ลงในตัวเคส



การติดตั้งเเละทดสอบPower Supply

1.จัดเตียมตัวเมนบอร์ด

2.จัดวางเมนบอร์ดบนวัสดุที่ไม่นำไฟฟ้า

3.เลือกตำแหน่งของตัวสวิทช์บริเวณด้านหลังPower Supply


4.ถอดสายไฟACออกจากตัวPower Supply

5.ถอดสายไฟทั้งหมดออกจากตัวอุปกรณ์

6.ทำการเสียบขั้วต่อสายไฟ20หรือ24พินสู่ขัวต่อ20หรือ24พินบนตัวเบนบอร์ดเเละทำการเสียบขั่วต่อสายไฟ4หรือ8พินลงบนตัวเมนบอร์ด


7.เสียบสายไฟACกลับเข้าสู่Power Supply

8.เปิดPower Supplyโดยการปรับตำเเหน่งของสวิทช์I/Oให้อยู่ในตำเเหน่งI

9.ใช้อุปกรณ์เเตะขัวต่อPower-Onของเมนบอร์ดเพื่อทำการเปิด


10.หากพบว่าพัดลมของPower Supplyหมุนเเสดงว่ามันยังคงทำงานได้



วิธีการติดตั้ง Power supply 
HDD
Hard Disk   คือ  อุปกรณ์ที่เก็บข้อมูลได้มาก  สามารถเก็บได้อย่างถาวรโดยไม่จำเป็นต้องมีไฟฟ้ามาหล่อเลี้ยงตลอดเวลา  เมื่อปิดเครื่องข้อมูลก็จะไม่สูญหาย ดังนั้น  Hard Disk  จึงถูกจัดเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการเก็บระบบปฏิบัติการ  โปรแกรม  และข้อมูลต่าง  ๆ  เนื่องจาก  Hard Disk  เป็นอุปกรณ์ที่ง่ายต่อการอัพเกรดทำให้เทคโนโลยี  Hard Disk  ในปัจจุบันได้พัฒนาอย่างรวดเร็ว ฉะนั้นการเลือกซื้อ  Hard Disk   จึงควรคำนึงซึ่งประสิทธิภาพที่จะได้รับจาก  Hard Disk ซึ่งปัจจุบัน ความจุของ Harddiskมีความจุถึงระดับ terabyte(1,000 GB) กันแล้ว ซึ่ง ความแตกต่างของ ฮาร์ดิส แต่ละตัวคือ ความจุ ความเร็วรอบในการหมุนของจานแม่เหล็กที่อยู่ใน ฮาร์ดิส หน่วยความจำ Buffer




ส่วนประกอบของ Hard Disk 1. แขนของหัวอ่าน ( Actuator Arm ) ทำงานร่วมกับ Stepping Motor ในการหมุนแขนของหัวอ่านไปยังตำแหน่งที่เหมาะสม สำหรับการอ่านเขียนข้อมูล โดยมีคอนโทรลเลอร์ ทำหน้าที่แปลคำสั่งที่มาจากคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็เลื่อนหัวอ่านไปยังตำแหน่งที่ต้องการ เพื่ออ่านหรือเขียนข้อมูล และใช้หัวอ่านในการอ่านข้อมูล ต่อมา Stepping Motor ได้ถูกแทนด้วย Voice Coil ที่สามารถทำงานได้เร็ว และแม่นยำกว่า Stepping Motor

2 . หัวอ่าน ( Head ) เป็นส่วนที่ใช้ในการอ่านเขียนข้อมูล ภายในหัวอ่านมีลักษณะเป็น ขดลวด โดยในการอ่านเขียนข้อมูลคอนโทรลเลอร์  จะนำคำสั่งที่ได้รับมาแปลงเป็นแรงดันไฟฟ้าแล้วป้อนเข้าสู่ขดลวดทำให้เกิดการเหนี่ยวนำทางแม่เหล็ก ไปเปลี่ยนโครงสร้างของสารแม่เหล็ก ที่ฉาบบนแผ่นดิสก์ จึงทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของข้อมูลขึ้น

3. แผ่นจานแม่เหล็ก ( Platters ) มีลักษณะเป็นจานเหล็กกลมๆ ที่เคลือบสารแม่เหล็กวางซ้อนกันหลายๆชั้น (ขึ้นอยู่กับความจุ) และสารแม่เหล็กที่ว่าจะถูกเหนี่ยวนำให้มีสภาวะเป็น 0 และ1 เพื่อจัดเก็บข้อมูล โดยจานแม่เหล็กนี้จะติดกับมอเตอร์ ที่ทำหน้าที่หมุน แผ่นจานเหล็กนี้ ปกติ Hard Disk  แต่ละตัวจะมีแผ่นดิสก์ประมาณ 1-4 แผ่นแต่ละแผ่นก็จะเก็บข้อมูลได้ทั้ง 2 ด้าน

4. มอเตอร์หมุนจานแม่เหล็ก ( Spindle Moter ) เป็นมอเตอร์ที่ใช้หมุนของแผ่นแม่เหล็ก ซึ่งมีความสำคัญอย่างมากต่อความเร็วใน การหมุน ของ Hard Disk เพราะยิ่งมอเตอร์หมุนเร็วหัวอ่านก็จะเจอข้อมูลที่ต้องการเร็วขึ้น ซึ่งความเร็วที่ว่านี้จะวัดกันเป็นรอบต่อนาที ( Rovolution Per Minute หรือย่อว่า RPM ) ถ้าเป็น Hard Disk รุ่นเก่าจะหมุนด้วยความเร็วเพียง 3,600รอบต่อนาที ต่อมาพัฒนาเป็น 7,200รอบต่อนาที และปัจจุบันหมุนได้เร็วถึง 10,000รอบต่อนาที การพัฒนาให้ Hard Disk หมุนเร็วจะได้ประสิทธิภาพสูงขึ้น

5. เคส ( Case ) มีลักษณะเป็นกล่องสี่เหลี่ยม ใช้บรรจุกลไกต่างๆ ภายในแผ่นดิสก์เพื่อป้องกันความเสียหาย ที่เกิดจากการหยิบ จับ และป้องกันฝุ่นละออง




ชนิดของ Hard Disk แบ่งตามการเชื่อมต่อ (Interface)

1. แบบ IDE (Integrate Drive Electronics)
ซึ่งการเชื่อมต่อแบบนี้เป็นการเชื่อมต่อของฮาร์ดิสรุ่นเก่าที่มีการเชื่อมต่อโดยใช้สายแพขนาด 40 เส้น โดยสายแพ 1 เส้นสามารถที่จะต่อ Hard Disk  ได้ 2 ตัว บนเมนบอร์ดนั้นจะมีขั้วต่อ IDE อยู่ 2 ขั้วด้วยกัน ทำให้สามารถพ่วงต่อ Hard Disk ได้สูงสุด 4 ตัว ความเร็วสูงสุดในการถ่ายโอนข้อมูลอยู่ที่ 8.3 เมกะไบต์/ วินาที สำหรับขนาดความจุก็ยังน้อยอีกด้วย เพียงแค่ 504 MB เท่านั้น ปัจจุบันไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่แล้วครับ


2. แบบ E-IDE (Enhanced Integrated Drive Electronics)Hard Disk แบบ E-IDE พัฒนามาจากประเภท IDE ด้วยสายแพขนาด 80 เส้น ผ่านคอนเน็คเตอร์ 40 ขาเช่นเดียวกันกับ IDE ซึ่งช่วยเพิ่มศักยภาพ ในการทำงานให้มากขึ้น โดย Hard Disk ที่ทำงานแบบ E-IDE นั้นจะมีขนาดความจุที่สูงกว่า 504 MB และความเร็วในการถ่ายโอนข้อมูลที่สูงขึ้น โดยสูงถึง 133 เมกะไบต์/ วินาที


3. แบบ SCSI (Small Computer System Interface) Hard Disk แบบ SCSI เป็น Hard Disk ที่มีอินเทอร์เฟซที่แตกต่างจาก E-IDE โดย Hard Disk แบบ SCSI จะมีการ์ดสำหรับควบคุมการทำงาน โดยเฉพาะ เรียกว่า การ์ด SCSI สำหรับการ์ด SCSI นี้ สามารถที่จะควบคุมการทำงานของอุปกรณ์ที่มีการทำงานแบบ SCSI ได้ถึง 7 ชิ้นอุปกรณ์ ผ่านสายแพรแบบ SCSI อัตราความเร็วในการถ่ายโอนข้อมูลของ แบบ SCSI มีความเร็วสูงสุด 320 เมกะไบต์/วินาที  กำลังรอบในการหมุนของจานดิสก์ปัจจุบันแบ่งเป็น 10,000 และ 15,000 รอบต่อนาที ซึ่งมีความเร็วที่มากกว่าประเภท E-IDE  ดังนั้น  Hard Disk แบบ SCSI จะนำมาใช้กับงานด้านเครือข่าย (Server) เท่านั้น


4. แบบ SATA (Serial ATA)เป็นอินเทอร์เฟซที่กำลังได้รับความนิยมมากในปัจจุบัน ซึ่งมีความเร็วในการถ่ายโอนข้อมูลได้เร็วปัจจุบันการเชื่อมต่อแบบ SATA ได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องโดยมีการพัฒนาเป็นรุ่นๆ ไปดังนี้

Serial ATA      :   มีความเร็วในการโอนถ่ายข้อมูลที่  1.5 Gbit/s
Serial ATA II   :   มีความเร็วในการโอนถ่ายข้อมูลที่  3 Gbit/s
Serial ATA III  :   มีความเร็วในการโอนถ่ายข้อมูลที่  6 Gbit/s




หน่วยความจำ แคช หรือ บัฟเฟอร์ ที่ใช้ บน Harddiskบน Harddisk จะมีหน่วยความจำที่เรียกว่า บัฟเฟอร์ (Buffer) จะมีหน้าที่เป็นที่พักข้อมูลก่อนที่จะส่งไปยัง คอมโทรลเลอร์บนการ์ด หรือเมนบอร์ด

ตัวอย่างการทำงานของ Buffer บน Harddiskในกรณีอ่านข้อมูลบน Harddisk  ก็จะอ่านข้อมูลจาก Harddisk  ในส่วนที่คาดว่าจะถูกใช้งานต่อไปมาเก็บไว้ล่วงหน้าบน Buffer ก่อนเพื่อง่ายต่อการดึงข้อมมูลออกไปใช้งาน ไม่ต้องมาหาใน Harddisk  โดย Harddisk ที่มีขายทั่วไปจะมี Buffer อยู่ที่ 8MB 16MB 32MB ซึ่งค่า Buffer ยิ่งเยอะการทำงานของ Harddisk ก็จะมาส่วนทำงานได้เร็วขึ้นด้วย ราคาก็เพิ่มขึ้นอีกด้วย

ความเร็วในการหมุนของ Harddisk ใน Harddisk จะมีแผ่นแม่เหล็กวางอยู่ด้านใน การทำงานของแผ่นแม่เหล็กนี้ ก็คือ จะเก็บข้อมูลไว้ในแผ่นแม่เหล็ก และเมื่อมีการอ่านหรือเขียนข้อมมูล ก็จะดำเนิการโดยหัวอ่าน ซึ่งความเร็วรอบของ แผ่นแม่เหล็กนี้ ถ้ายิ่งเร็วก็จะทำให้การอ่านหรือเขียนข้อมูลได้เร็วมากยิ่งขึ้น ความเร็วใน Harddisk ทั่วๆ ไปอยู่ที่ 7200 รอบต่อวินาที ถ้า Harddisk ของ Embedded PCส่วนใหญ่จะใช้ Harddisk ของ Notebook ที่ 5000 รอบต่อวินาที แต่มีบางรุ่นที่เร็วกว่านี้ซึ่งก็ต้องแรกกับราคาที่สูงขึ้นเช่นกัน

SSDรู้จักกับ Solid State Drive (SSD)

SSD (Solid State Drive) เป็นเทคโนโลยีใหม่ในการประยุกต์ใช้ Flash Memory มาทำเป็น Harddisk ประโยชน์ที่ได้รับที่เห็นกันอยู่ ก็จะพบว่า ความไวในการ เข้าถึงข้อมูลจะทำได้ไวกว่า Harddisk ที่ใช้กันอยู่ในท้องตลาดซึ่งเป็น Harddisk แบบที่ใช้จานแม่เหล็ก ที่เวลาเข้าถึงข้อมูลจะต้องให้ Harddisk หมุนไปแล้วจึงค้นข้อมูลที่ถูกเก็บใน harddisk ได้ โดยวิธีนี้ทำให้ เกิดความร้อนขึ้น ในตัวของ Harddisk เอง ยิ่งมีความไวของมอเตอร์ ที่ใช้ในการหมุนตัว จานแม่เหล็ก มากเท่าไรก็จะ ทำให้ มีความร้อนสูงมากขึ้นด้วย ดังนั้นการออกแบบจึงต้องมีการเพิ่ม พื้นที่ในการระบายความร้อนให้มากขึ้น เพื่อให้เกิดเสถียรภาพในการทำงานของ Server ได้ การพัฒนาเทคโนโลยีของ Harddisk นั้นก็ พัฒนา มาหลายปี แต่ยังคงเป็นเทคโนโลยี่ที่ใช้มอเตอร์และจานแม่เหล็ก จนถึงปัจจุบันได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีทางด้านนี้โดยการนำ meomory หรือ การนำ Solid State มาทำเป็น Harddisk ด้วยเหตุผลที่ว่า การเข้าถึงข้อมูล การเขียนข้อมูล ลงไปบนตัว Harddisk การคำนึงถึงความร้อนที่เกิดขึ้นบนตัว Harddisk เสียงที่เกิดจากการหมุนของมอเตอร์บนตัว Harddisk ดังนั้น ปัญหาพวกนี้จะหมดไปถ้าเรานำเทคโนโลยี Solid State มาใช้ ถ้านำไปใส่ใน Embedded PC , Panel PC จะช่วยทำให้ ประสิทธิภาพของแบตเตอรี่ Embedded PC , Panel PC ทำงานได้ดีขึ้น เพราะจะกินพลังงานต่ำ เมื่อเทียบกับ harddisk แบบเดิม



การทำงานของ Solid State Drive (SSD)การทำงานของมันก็คือ Memory แบบ Flash เมื่อมีการอ่านหรือ เขียนข้อมูล ก็จะยังจดจำข้อมูลที่มีการ Update ครั้งล่าสุดไว้ ซึ่งจะแตกต่างกับ RAM (Random Access Memory) ซึ่งข้อมูลจะหายไปเมื่อเราปิดเครื่องหรือ ไม่มีแหล่งจ่ายไฟเลื้ยงตัวอุปกรณ์ ข้อมูลที่บรรจุอยู่ด้านในก็จะหายไปด้วย แต่ Flash Memory ไม่ใช่อย่างนั้น เมื่อเราทำการ เขียนข้อมูลลงไปที่ Flash Memory แล้ว ข้อมูลเหล่านั้นไม่ได้สูญหายไปไหน ยังคงเก็บเอาไว้ เหมือนต้นฉบับทุกประการ ดังนั้นจึงมีคนนำเทคโนโลยี่นี้มาต่อยอด และพัฒนา มาเป็น Solid State Drive (SSD) ในที่สุด ไม่มีส่วนที่เคลื่อนไหวเหมือนกับ Harddisk จานแม่เหล็ก เพราะใช้ Flash เป็นตัว จัดเก็บข้อมุล




ประเภทของ SSD นั้นผลิตได้ 2 แบบคือ1. NOR Flash
หน่วยความจำจะถูกเชื่อมต่อกันแบบขนานทำให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างอิสระอ่านข้อมูลเร็วมาก แต่ มีความจุต่ำและราคาแพง

2. NAND Flash
เป็นแบบเข้าถึงข้อมูลทีละบล๊อก ทำให้มีความจุสูง ราคาถูก FlashDrive ที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้จึงเป็นแบบ NAND Flash นั่นเอง
ข้อดีของ Solid State Drive (SSD)

1. ความเร็วในการเข้าถึงข้อมูลไวกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับ Harddisk ที่เราใช้กันในปัจจุบัน
2. ไม่มีเสียงดัง เนื่องจากเก็บข้อมูลด้วย Flash Memory ดังนั้นจึงไม่มีชิ้นส่วนที่ต้องเคลื่อนที่
3. สามารถตกจากที่สูงได้ ในขณะที่ข้อมูลด้านในไม่เป็นอะไรเลย เมื่อเปรียบเทียบกับ Harddisk
    แบบที่เราใช้การกันใจปัจจุบัน (สามารถกระแทกได้)
4.ไม่เปลืองพลังงานไฟฟ้า
5. ไม่มีความร้อน
6. มีความไวในการ Boot เครื่อง


ข้อเสียของ Soild State Drive (SSD) 1. การเขียนข้อมูลจะช้า เพราะมันคือ Flash การเขียนของมันจะต้องทำการ เพิ่มกำลังไฟฟ้าให้สูงขึ้น
    พอที่จะทำให้ข้อมูลใหม่เพิ่มเข้าไปได้
2. ราคาค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับ Harddisk แบบที่เราใช้กันในปัจจุบัน
3. ความจุ (เนื้อที่) น้อยเพราะปัจจุบันสูงสุดอยู่ที่ 64 GB



สรุปของ Solid State Drive (SSD) Harddisk แบบ SSD ที่แตกต่างจาก Harddisk แบบที่เราใช้กันในปัจจุบัน (แบบจานแม่เหล็กและมอเตอร์หมุน) ที่ทำให้เกิดทั้งเสียงรบกวน ความร้อน และยังใช้พลังงานเยอะ เป็นลักษณะการทำงานเหมือนกับ Flash Drive คือจะไม่มีส่วนที่เป็น Machanic เลย การอ่าน เขียนข้อมูลทั้งหมดจะทำงานผ่านไฟฟ้า ทำให้การเข้าถึงข้อมูลได้เร็วขึ้น ช่วยลดปัญหาคอขวด หรือที่เรียกว่าจุดที่ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ช้าที่สุด ความร้อนน้อยลง (ถึงระดับแทบไม่มีความร้อนออกมาเลย) และประหยัดพลังงานมากขึ้นกว่าเดิม แต่ก็มีข้อเสีย คือ ราคาค่อนข้างแพง และขนาดความจุยังน้อยอยู่เมื่อเทียบกับ Harddisk แบบที่เราใช้กันในปัจจุบัน เหมาะกับงานที่เน้นการอ่านข้อมูล

Monitor(จอภาพ)
จอภาพ เป็นอุปกรณ์ที่รับสัญญาณจากการ์ดแสดงผล มาแสดงเป็นภาพบน จอภาพ ซึ่งเทคโนโลยีจอภาพในปัจจุบันคงจะเป็น จอภาพแบบ Trinitron และ Flat Screen(จอแบน) ไม่ว่าจะเป็น CRT(moniter ทั่วไป) หรือ LCD (จอที่มีลักษณะ
แบนเรียบทั้งตัวเครื่อง) จอแบนจะมีประสิทธิภาพ ในการแสดงผลมากกว่าจอปกติ เพราะสามารถลดแสดงสะท้อนได้ดี กว่าทำให้ไม่เกิดอาการเมื่อยล้า และปวดตา
เมื่อต้องทำงานนาน ๆ แต่ ราคาของจอแบนยังมีราคาสูงกว่า จอปกติพอสมควร
ทำให้ยังไม่เป็น ที่นิยมมากนัก แต่ในอนาคตอันใกล้จอแบนคงจะมีราคาที่ถูกกว่านี้
และเป็นมาตรฐานของจอภาพคอมพิวเตอร์ในอนาคต

จำนวนสีที่สามารถแสดงบนจอภาพได้นั้นเป็นตัวกำหนดว่าภาพบนจอจะมีสีสรรสมจริงเพียงใดโดยจอ VGA (Video Graphics Array) แสดงผลในโหมดความละเอียด 640X480 พิกเซล จอ SVGA (Super Video Graphics Array) แสดงผลในโหมดความละเอียด 800X600 พิกเซล จอภาพในปัจจุบันเกือบทั้งหมดใช้จอระดับนี้แล้วจอภาพที่ แสดงจำนวนสี 65,536 หรือ 16 บิตสี จะแสดงความสมจริงได้ดีพอสมควร เหมาะสำหรับงานการฟฟิก มัลติมีเดีย และสิ่งพิมพ์ ส่วนจอภาพที่แสดงจำนวนสี 16,777,216สีจะให้สีสมจริงตามธรรมชาติ สีระดับนี้เหมาะสำหรับงาน ตกแต่งภาพและงานสิ่งพิมพ์ระดับสูง

 LCD นี้ย่อมาจาก Liquid Crystal Display ซึ่งหมายความว่า มอนิเตอร์แบบนี้ เป็นแบบผลึกเหลว ผลึกเหลวนี้เป็นสสารที่แทบจะเรียกได้ว่าโปร่งใส และมีคุณสมบัติ ก้ำกึ่งระหว่างของแข็ง และของเหลว คือว่า เมื่อตอนอยู่เฉยๆ เนี่ย ผลึกเหลวจะอยู่ในสถานะ ของเหลว แต่เมื่อมีแสงผ่านมา ก็จะเกิด การจัดเรียงโมเลกุลใหม่ ผลึกเหลวก็จะมีคุณสมบัติ เป็นของแข็งแทน ส่วนแสงที่ผ่านไปเรียบร้อยแล้ว ก็จะกลับมามีคุณสมบัติเป็นของเหลว เหมือนเดิม

สำหรับปัจจุบันนี้ มอนิเตอร์ LCD นั้นใช้กันอย่างแพร่หลายในฐานะที่เป็นมอนิเตอร์ของเครื่องคอมพิวเตอร์ แบบพกพาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น โน้ตบุ๊ค และ PDA (พวกเครื่องปาล์ม)รวมไปถึงก้าวมามีบทบาทแทนที่มอนิเตอร์แบบ
CRT (Cathode-ray tube)ของเครื่องตั้งโต๊ะที่เคยใช้กันแล้ว ในปัจจุบันแบ่งออกได้เป็นสองแบบใหญ่ๆ ก็คือ
  Dual-Scan Twisted Nematic (DSTN)
  Thin Flim Transistor (TFT)


จอ LCD แบบ TFT หรือ Thin Film Transistor นั้นถูกพัฒนาเพื่อแก้ไขข้อบกพร่อง ของ จอ LCD แบบ DSTN โดยเป็นแบบ Active Matrix ทำให้มีการตอบสนอง ต่อการ เปลี่ยนแปลงของภาพที่เร็ว และมีความคมชัดขึ้น รวมทั้งมอนิเตอร์แบบ TFTจะมีรูปร่างบางกว่า มอนิเตอร์แบบ LCDปกติ จึงทำให้มันมีน้ำหนักเบากว่า และอัตรารีเฟรชของภาพก็ใกล้เคียง กับมอนิเตอร์แบบCRT เนื่องจากว่ากระแสไฟฟ้านั่นวิ่งเร็วกว่าจอ LCD แบบ DSTN


Keyboard

          คียบอร์ด หรือ แป้นพิมพ์ เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ทุกเครื่องจำเป็นต้องมี เป็นอุปกรณ์หลักที่ใช้ในการนำข้อมูลลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ โดยปกติมักจะมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือใกล้เคียง มีแป้นต่างๆ ประมาณร้อยแป้นอยู่บนคีย์บอร์ด (ขึ้นอยู่กับผังแป้นพิมพ์) ซึ่งถอดแบบมาจากเครื่องพิมพ์ดีด ออกแบบมาเพื่อใช้สำหรับรับข้อมูลที่เป็นตัวอักขระ แล้วทำการเปลี่ยนเป็นรหัส 7 หรือ 8 บิต จากนั้นจึงส่งให้คอมพิวเตอร์ประมวลผล หรือใช้ควบคุมฟังก์ชันการทำงานบางอย่างของคอมพิวเตอร์ และเพื่อให้การป้อนข้อมูลที่เป็นอักขระและตัวเลขทำได้ง่ายและสะดวกขึ้น คีย์บอร์ดจึงแยกแผงที่เป็นแป้นอักขระกับแป้นตัวเลขแยกไว้ต่างหาก
          
ประเภทของ Keyboard ดูได้จากจำนวนปุ่ม และรูปแบบการใช้งาน Key board ที่มีอยู่ปัจจุบันจะมีอยู่ 5 แบบ
1. Desktop Keyboard
          
ซึ่ง Keyboard มาตรฐาน จะเป็นชนิด 101 คีย์ 
2. Desktop Keyboard with hot keys
          เป็น Keyboard ที่มีจำนวนคีย์มากกว่า 101 คีย์ ขึ้นไปแล้วแต่วัตถุประสงค์ใช้งาน ซึ่งจะมีปุ่มพิเศษ สำหรับระบบปฏิบัติการ Windows ตั้งแต่เวอร์ชัน 95 เป็นต้นไป
3. Wireless Keyboard
          Keyboard 
ไร้สายเป็น Keyboard ที่ทำงานโดยไม่ต้องต่อสายเข้ากับตัวเครื่องคอมพิวเตอร์แต่จะมีอุปกรณ์ ที่รับสัญญาณจากตัว Keyboard อีกทีหนึ่ง การทำงานจะใช้ความถี่วิทยุในการสื่อสาร ซึ่งความถี่ที่ใช้จะอยู่ที่ 27 MHz อุปกรณ์ชนิด นี้มักจะมาคู่กับอุปกรณ์ Mouse ด้วย
4. Security Keyboard
          
รูปร่างและรูปแบบการทำงานจะเหมือนกับ Keyboard แบบ Desktop แต่จะมีช่องสำหรับเสียบ Smart Card เพื่อป้องกันการใช้งานจากผู้ที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ Keyboard ชนิดนี้เหมาะกับการใช้งานที่ต้องการ ปลอดภัยสูง หรือใช้ควบคุมเครื่อง Server ที่ยอมให้เฉพาะ Admin เท่านั้นเป็นคนเปลี่ยนแปลงข้อมูล
5. Notebook Keyboard
          
เป็น Keyboard ที่ถูกออกแบบมาให้มีขนาดบางเบา ขนาดความกว้าง และยาวจะขึ้นอยู่กับเครื่อง Notebook ที่ใช้ปุ่มบนแป้นพิมพ์จะอยู่ติดกันและบางมาก คีย์พิเศษต่างจะถูกลด และเพิ่มเฉพาะปุ่มที่จำ เป็นในการ Present งาน หรือ การพักเครื่องเพื่อประหยัดพลังงาน
Mouse

ชินฮยองจิน เป็นผู้ป่วยพิการตั้งแต่กำเนิด ที่ไม่สามารถขยับกล้ามเนื้อและออกเคลื่อนไหวตัวได้ ไม่สามารถใช้มือหรือขาในการใช้งานคอมพิวเตอร์ได้เลย แต่เทคโนโลยีนี้ช่วยคนพิการให้สามารถใช้คอมได้ ด้วยเทคโนโลยี EYECAN+ ซึ่งพัฒนาโดย Samsung สามารถสั่งงานโดยใช้สายตาในการควบคุมเม้าส์ได้ จากเดิมปกติต้องใช้มือในการคุมเมาส์ 


  
          หลักการทำงานนี้ ในช่วงแรก EYECAN+ จะเรียนรู้เอกลักษณ์ของสายตาของผู้ใช้ก่อน แต่ในช่วงหลังเครื่องสามารถจดจำการทำงานของสายตาผู้ใช้ได้เอง โดยสามารถใช้สายตาผู้ใช้ในการบังคับเม้าส์เข้าถึงรายการคำสั่งต่างๆบนคอมพิวเตอร์ได้ โดยใช้สายตาในการมองบังคับ และกระพริบตาเพื่อคลิกเข้าสู่โหมดรายการต่าง

          
ซึ่งในส่วนผู้ใช้ในฐานะผู้พิการที่ไม่สามารถใช้แขนขาในการบังคับคอมได้นั้น เค้ากลับมองว่าEYECAN+ เปรียบเสมือนส่วนสำคัญแทนแขนขาในการเข้าถึงโลกคอมพิวเตอร์เลยทีเดียว

          
แม้ว่า Samsung ยังไม่มีแผนมาขายจริง แต่ก็มีแผนที่จะบริจาค EYECAN+ ให้หน่วยงานต่างๆเพื่อการกุศล นับว่าเทคโนโลยีนี้ช่วยเหลือคนพิการได้เข้าถึง โลกคอมพิวเตอร์และไอทีได้มากขึ้น ทั้งนี้เทคโนโลยี EYECAN+ พัฒนานานแล้วตั้งแต่ EYECAN เวอร์ชั่นแรกเมื่อปี 2555 ก่อนที่จะมาเป็น EYECAN+ ซึ่งเป็นเวอร์ชั่นที่ 2 ในปีนี้

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

Computer System

เรื่อง ความรู้เกี่ยวกับส่วนประกอบของเมนบอร์ด MSI H81M ECO

ส่วนประกอบคอมพิวเตอร์